Skip to main content

வேறொரு கதை



அரியணை அனுமன் தாங்க

அங்கதன் உடைவாள் ஏந்த

பரதன் வெண்குடை கவிக்க

விறைசெறி குழலி ஓங்க

மெளலி ஏறியது இராமனின் முடியில்


வீசிக் கொண்டிருந்த

கவரியில் ஒன்று 

மெல்ல மெல்ல ஓய்ந்து

அசையாது நின்றுவிட்டது


போற்றி கோஷங்களும்

கொண்டாட்டக் கூச்சல்களும்

ஆரவாரித்து

ஓய்ந்த பொழுதில்

தனித்து அதிர்ந்ததொரு உறுமல்

சாமரதாரி ஒருவனின்

பிளந்த வாயிலிருந்து

காற்றின் கடு ஊளை


அப்போது 

அவையை நடுநடுக்கி உலுக்கியது

ஒருத்தியின் கூப்பாடு

“ அய்யோ….! “

“ அய்யய்யோ…!”


புவியெலாம் புரக்கும்

கொற்றவன்

அந்த 'அய்யோ ' வின் காலில்

சரிந்து விழுகிறான்



பட்டுத் தெறித்து

தூரப் பறந்து

பொங்கு கடலில்

வீழ்கிறது

அவன் மணிமுடி


கடல், அதைத் தன்

இருண்ட ஆழங்களுக்குள்

இழுத்துச் செல்கிறது.



Comments

Popular posts from this blog

சுமார்

எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம்  பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி  இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"

வாய்ஸ் மெசேஜ் பாவங்கள்

தூ ராதி தூரம் சென்றுவிட்டாய் நீ உன் குரல்களோ  என்னிடமே தங்கிவிட்டன. காலம்  பேச்சைப் பாட்டாக்க வல்லது அடீ ... !  அந்தப் பாடல்களை இனி கேட்கவே முடியாது. உபயோக்கிக்கவும் முடியாத தூக்கியெறியவும் முடியாத பொருட்களின் துருவோடு துருவானது நம் நேசம் லேசாக அழுத்திப் பிடித்தால் போதும் எல்லாவற்றையும்  அழித்து விடலாம் என்கிறது  நவயுகம்.  அவ்வளவு பலத்திற்கு நானெங்கு போவேனென மறுகி நிற்கிறது ஒரு பழைய உயிர்

‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்

கபிலர் கவித்துவத்திரட்டின் அடுத்த கட்டுரை இன்று வெளியாகியுள்ளது. ‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்  வாசிப்பதற்கான இணைப்பு  https://akazhonline.com/?p=13791