கவிஞர் இசை

இந்த மங்கியமாலையில் அவன்   சரக்கேக்கம்   தலைவிரித்தாடுகிறது . நகரமோ கடுத்த காவலில் இருக்கிறது . மனமோ தொட்டு தொட்டு   நச்சரிக்கிறது . ஒரு கார் வாங்கி ஓட்ட   ஒரு ஆள் வாங்கி அப்படி   “ ஜம்மென்று ” போக அவனுக்கு வாய்க்கவில்லை . ஆகவே அவன் அன்றைய தினத்தின் அரசியல் , பொருளாதார , பூகோளக் காரணிகளை ஆராயத் துவங்கினான் . எல்லா காரணிகளும் “ போனால் செத்தாய் ..” என்றே எச்சரிக்க கடைசியில் அவன் கண்டறிந்தான் ஓர் உபாயம் அது.. மேஜிக்கல் ரியலிசத்தை வணங்கிவேண்டி ஒரு பெருச்சாளியாகி விடுவது .

 இரண்டு இருக்கைக்கும் பொதுவாக  ஒரு கைக்கட்டை போதுமென்று  யோசித்துச்சொன்னவன் எவனோ  அவனே நமது மூத்தகுடி.  நம் மணிக்கட்டுகள் மகிழ்ந்து குலாவி  அவன் புகழ் பாடுகின்றன உன் இளஞ்சிவப்பு வரிக்குதிரை என்னவோ சொல்கிறது அதன் சத்தங்கள் என் நெஞ்சுக்குள் தாவி குளம்பொலிக்க ஓடுகின்றன. இவ்வளவு நேரமும் எங்கேயோ நடந்து கொண்டிருந்த எல்லா நிகழ்ச்சிகளும் முடிவடைந்து விட்டன. நன்றியுரையும் தீர்ந்துவிடும் பட்சத்தில் நாம் எழுந்து கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஆனாலும், இந்த வாழ்க்கையை தூற்றி முணுமுணுக்காதே… கடவு ளின் கிருபையால் தானடி நாம் ஒரே வீட்டில் வசிக்கவில்லை. அவர் நமது ஏக்கத்தை ஆசிர்வதித்து காதலை காத்து நின்றார்.

                                  வானம் கொஞ்சம் கறுப்பாய் இருக்கையில் அன்பார்ந்த நடத்துனரே , 10- லிருந்து   7- ஐ கழித்தால் எதுவுமே வாராது என்கிற உங்கள் கணக்கை மனப்பூர்வமாக ஒப்புக்கொள்கிறேன் . வானம் கொஞ்சம் கறுப்பாய் இருக்கையில் வீதியில் கிடக்கும் பூனைக்குட்டி வீதியைத் தாண்டி வாசலைத் தாண்டி படி தாண்டி என் படுக்கையில் ஏறி   என் மேலும் ஏறலாம் . வானம் கொஞ்சம் கறுப்பாய் இருக்கையில் ” போய்விடுவேன் … போய்விடுவேன் ” என்று மிரட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு   அன்பை ” போய்விடு … ”   என்று சொல்லிவிடலாம் .   வானம் கொஞ்சம் கறுப்பாய் இருக்கையில் அடியேன்   நல்லதொரு   நாட்டுக்கழுதை எத்தனை   மூட்டையை   ஏற்ற முடியுமோ அத்தனை   மூட்டையை   ஏற்றலாம் . வானம் கொஞ்சம் கறுப்பாய் இருக்கையில் சுமாராக பாடும்   ஒரு மனுசனுக்கு “ பிரமாதம் “ என்கிற சொல்லை   வழங்கலாம் . ...

                                                     பிள்ளைவரம்   வேண்டி    அரசமரம்   ஆலமரம்    அந்தமரம்   இந்தமரம்    கண்டமரம்   சுற்றிக்களைத்த   கடைசியில்    இரங்கி வந்தது இறை …  “ தற்போதைய கையிருப்பு இரண்டு ஆண்மகவுகள் …               ஒரு   குழந்தை “ சச்சின் டெண்டுல்கர் “ என்று   நாமகரணம் சூட்டப்படும் .   16 வயதில்   மட்டையைத் தூக்கிக்கொண்டு உலகத்தின் முன் வருவான்   தன் கதாவீச்சால்   சாதனைகளின்   நெஞ்சைப்பிளப்பான்   ரூபாய் , டாலர் , யென் என எல்லாவற்றிலும் சம்பாதிப்பான் .   இவன்   துய்த்தெறிந்த    பொருட்கள்   லட்சங்களில்   ஏலம் பெறும் .   இவனுக...

குறையொன்றுமில்லையை நேற்றுதான்  நன்றாக  கவனித்தேன் அதனுள்ளே ஒரு குட்டிக்குறை தெரிகிறது                           அல்லது பெரியகுறையொன்று  குட்டிக்குறையின் பாவனையில் ஒளிந்திருக்கிறது.   குறையொன்றுமில்லை குறையொன்றுமில்லை   என்றுதான்    சொல்கிறது பிறகேன் இப்படி தேம்புகிறது.

              இது என்னுடைய கட்டுரை . எனவே இவை என்னுடைய சந்தேகங்களும் , குழப்பங்களுமாகும் . இதே குழப்பமும் சந்தேகமும் கொண்ட ஒரு வாசகன் இயல்பாக இக்கட்டுரையுடன் இணைந்து கொள்கிறான் . நம் கிறுக்கு தெளிய மேற்கொள்ளப்படும் இச்செயலின் முடிவில் நம் தலை மேலும் வீங்கிவிடவும் வாய்ப்புண்டு . ஏனெனில், இப்பயணத்தின் “ வழிகாட்டும் பலகைகள் “ அவ்வளவு நேர்மையானவையாக இல்லை . இதன் திசைகள் எப்போதும் சுழற்சியில் இருக்கின்றன . இப்போது நாம் கிழக்கு திசை நோக்கி பயணிக்க வேண்டும் . எனவே ” மேற்கு ” என்று குறிக்கப்பட்டிருக்கிற பாதையின் வழியே தந்திரமாக நமது பயணத்தை துவங்கலாம் .            கலை தன் ” சோதிப்ரகாசத்தை ” நமக்கு காட்டி மறைக்கிறது . மானுட வாழ்வின் பொற்கணம் ஒன்றை ஏந்தி நம் உயிர் தளும்பி வழிகிறது . கடவுளைக் காண கடுந்தவம் புரியும் ஒருவன் கண்ட மாத்திரத்தில் கண்களை மூடிக்கொள்கிறான் . அப்படி கண்களை மூடிக்கொள்ள செய்வதன் பெ...