Skip to main content

Posts

நீ ஒருக்களித்துச் சாய்ந்திருக்கும் குளக்கரை

                                                              உன் குளத்து பொற்றாமரையாக ஒரு கணம் இருக்கக் கேட்டேன் ஒரே ஒரு கணம்தான் அதுவும்   இல்லையென்றான  நாளில் தான் குழாயடியின் நீண்ட வரிசையில் எல்லா குடங்களையும் இடித்துத் தள்ளிவிட்டு " ஒரே ஒரு குடம்தானே கேட்டேன்" என்று கத்தினேன்.                                                           நன்றி : ஆனந்த விகடன்

சிறுமீ

                                  சிறுமி ஆட்ட குமரி அடக்க சிறுமி ஆட்ட குமரி அடக்க சமீபத்தில் சமைந்த ஒருத்தியின் சமைப்புடன் விளையாடிப் பார்க்கிறது ஒரு தப்பட்டைக் குச்சி                                                        நன்றி : ஆனந்த விகடன்

இன்புறுத்தல்

                              இந்தக் கொடும் பனிக்காலம் இப்படி கொட்டித் தீர்ப்பதெல்லாம் நம் தேநீரை மேலும் கொஞ்சம் சுவையூட்டத்தான் தம்பி !

சொல் பேச்சு கேளாமை

நான் உன்னிடம் எவ்வளவோ சொன்னேன்... உண்மையை  அவ்வளவு பக்கத்தில் போய்  பார்க்காதே என்று இப்போதோ தலை வெடித்துச் சாகக் கிடக்கிறாய்.

பரட்டைத்தலை அன்பு

                                              தெருமுக்கில் குந்தி  பீடி வலிக்கும் பரட்டைத்தலை என் அன்பு நீ பார்க்கும் போது அது பீடியைக் கீழே எறிவதில்லை நீ காணும் போது எறிய வேண்டும்  என்பதற்காகவே அதைப் பற்ற வைப்பதுமில்லை ஒரு நிமிடம் முன்புதான் அது ஒரு குருட்டுப்பிச்சைக்காரனுக்கு சாலையைக் கடக்க உதவியது அதற்குத் தெரியும் ஒரு நிமிடத்தில் நீ வந்து விடுவாயென. அதற்குத் தெரியாததோ ஒரு நிமிடம் அவனைத் தாமதிக்க வைக்கும் லாவகம் அது பீடியிலிருந்து சிகரெட்டுக்கு மாறும் முன்பே கண்டு கண்டு சலூன் கண்ணாடிகளை உடைக்கும் முன்பே கிளிப்பசையிலிருந்து  மென்கட்டச் சட்டைகளுக்கு மாறும் முன்பே அதை கால்சட்டைக்குள் செருகி விட்டுக் கொள்ளும் முன்பே கிச்சுக்குள் நறுமண தைலங்களை பூசிக்கொள்ளும் முன்பே பிறவியிலிருந்தே சாய்ந்திருக்கும் நடையை வெட்டிச் சீராக்கும் முன்பே அவசர அவசரமாக  அதற்கு அன்பு வந்து விட்டது நேர்த்தியற்ற அன்பு உன்னை முத்தமிடுகிறது அது இந்த...

பெருமூச்சின் புயவலி

                                    பொறாமை  கத்தியைத் தூக்கிக் கொண்டு என்னோடு சண்டையிட  வந்தது. நான் அதனோடு  நடனமிட்டேன் அது வனமிருகத்தின்  வாயால் அர்த்தமற்ற  சொற்களை  பீய்ச்சியடித்தது நான் அதனுடன் நிதானமாக உரையாடினேன் அது  தன்  தலையால் என் நெஞ்சை உடைக்க வந்தது நான் சற்றே விலகிக் கொண்டேன் என்  இதழ்க்கடை மலர்  கண்டு அதன்  சித்தம் கலங்கி விட்டது கடைசியில்  ஒரு மல்லன்  தன் புயவலியைக்  காட்டுவதைப் போலே, பொறாமை  சட்டையைக் கழற்றி  எறிந்து விட்டு  அதன்  ஏக்கங்களைக்  காட்டிக் கொண்டு  நின்றது. அது கண்டு நான் காலொடு மண்டு விட்டேன்.

அநாதைகளின் அமரகாவியங்கள்

                                                            பாடகன் ஆகிவிட வேண்டுமென்பதுதான் என் லட்சியக் கனவாக இருந்தது. அப்துல்கலாம் அறிவுறுத்தியதற்கும் முன்பிருந்தே நான் அதைத்தான் கனவு கண்டு கொண்டிருந்தேன். பின்னாட்களில் எனக்கு எந்தக்குரலும் பொருந்தவில்லை என்பதைக் கண்டுகொண்டேன் என்றாலும், எஸ்.பி.பி குரல் எனக்குப் பொருந்தவில்லை என்பதை முன்பே அறிந்து கொண்டேன். எனவே எனக்கு முன்பு இளையராஜா என்றும், பின்பு சங்கர்மகாதேவன் என்றும் நினைப்பு. நான் பாடினால் எனக்கு மட்டும் இளையராஜா போன்றே கேட்டது. காதுக்குள் விதவிதமான கருவிகளை செருகிஎடுத்த போதும் இந்த நோயை குணமாக்க கூடவில்லை. எனினும் இந்நோய் உடலுக்கு பெரிதாக ஊறு செய்யவில்லை. மேலும் மனதிற்கு நேரும் இன்னல்களை விரட்டவும் இதுவே உதவியது. கொஞ்சம் முயன்றிருந்தால், கொஞ்சம் துணிந்திருந்தால் நானும் ஒரு நகலிசைக் கலைஞன்தான் என்பதை இன்றும் விடாது நம்புவதால் , இந்நூல் எனக்கு என்னை ஒத்த ஜீவன்களி...