Skip to main content

பதினெட்டாவது குண்டுவெடிப்பு சம்பவம்


     

     


“ மன்னித்துக்கொள்ளுங்கள் “ 
  என்பது போல
  என் உடைந்த ரிமோட்டை
  அந்தக் கடையின் டேபிளில் வைத்தேன்.
  கடைக்காரர் அதை எடுத்துப் பார்த்தார்.
  ஒரு குண்டு வெடித்தது போல
  அது சிதறியிருந்தது.

 இதழ்க்கடையில் புன்னகைத்த அவர்,
 ”மன்னித்தோம்”  என்பது போல
   புது ரிமோட்டை எடுத்து டேபிளில் வைத்தார்.
   ''எப்படியென்றே தெரியவில்லை... 
    பீரோ மேலிருந்து
    தானாகவே கீழே விழுந்து உடைந்து விட்டது “
    என்று சொன்னேன்.
   அப்போதும் அவர் இதழ்க்கடையில் புன்னகைத்தார்.
   ரிமோட்டுகள் தன்னுயிரை ஈந்து
   எத்தனையோ உயிர்களை காத்து வருகின்றன.
   அவை நம் வாழ்வின் இருண்ட கதைகளை
   தன் சிதைந்த உருவின் வழியே 
   ரகசியமாக  சொல்லி வைக்கின்றன.
   மனித வாழ்வு எவ்வளவு விசித்திரமானதும், சிக்கலானதும்
  என்பதை அறிந்து கொள்ள
  மலைவெளிக்குள் நுழைந்து 
  குகை வழிக்குள் புகுந்து
  ஒரு சிரைக்காத யோகியை போய் பார்க்கப் போகிறீர்களா ?
  நமது ரிமோட் கடைக்காரரைக் கேளுங்கள்...
  அவர் சொல்வார் ஆயிரம்.



Comments

இனிய தமிழ் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்.

Popular posts from this blog

அன்புள்ள தம்பிக்கு

  இ ன்று அதிகாலையில் ஒரு தத்துவத்தை அனுப்பியிருந்தாய் பிறகு அரை மணி நேரம் கழித்து ஏனோ நீ அதை அழித்தும் விட்டிருந்தாய் அந்த  உண்மை உண்மைதான் அது எனக்குப்  பிடித்தே இருந்தது. அதை அவ்வளவு உறுதியாக அழித்துவிட்டதன் மூலம் நீ இன்னொரு உண்மையைச் சொல்கிறாய் அதுகூட  உண்மையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் ஒரு உண்மையிலிருந்து இன்னொரு உண்மைக்குப் போக 30 மணித்துளிகள் போதும் என்கிற உண்மை இருக்கிறதே உள்ளதிலேயே  முக்கியமான உண்மை அதுதான் தம்பி

சுமார்

எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம்  பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி  இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"

பினாயில் பாட்டிலும், குச்சித்துடைப்பமுமாய் ஒரு வசந்த சுந்தரன்

   ஒ ருவர் இன்னொருவருக்கு சால்வை அணிவிக்கும் அரசு அலுவலகத்தின் சம்பிரதாயமான நிகழ்வு அது ஊழியர்களும், அதிகாரிகளும் வரிசை கட்டி நிற்கிறார்கள் போட்டோவில் சம்பிரதாயமாக நிற்பது எப்படி என்பதை யாரும் அவர்களுக்குச் சொல்லித் தர வேண்டியதில்லை வரிசைக்குப் பின்னே தட்டிக்கும் பின்னே குதிகால்  உயர்த்தி தலை மட்டும் நீட்டி  ஒரு உருவம் மொத்தப்  படமும் அதுவே ஆகி என் சிந்தையை அழைக்கிறது போட்டோவில் விழுந்துவிடும் துடிப்பல்ல அது மூளியை  அலங்கரிக்க    வந்தவன் போல் அவன் வருகை