கவிஞர் இசை

2008 - ல் இளங்கோவின் காயசண்டிகை நூலிற்கு எழுதிய மதிப்பரையில் துவங்கி 2013 - ல் லிபிஆரண்யாவின் " உபரிவடைகளின் நகரம்" நூலிற்கு எழுதியிருக்கும்   விமர்சனக்கட்டுரைகளைத் தொகுத்து நூலாக கொண்டுவரவுள்ளேன். பின்னிணைப்பாக "கொம்பு ' இதழில் வரவுள்ள பேட்டியும் உண்டு. நூலை சந்தியா பதிப்பகம் வெளியிடவுள்ளது. பாரதி , ஒளைவை , அம்பிகாபதி , ஒப்பிலாமணிப்புலவர் , இராமச்சந்திரகவிராயர் , மதுரகவிராயர் ,   சத்திமுத்தப்புலவர் , காளமேகப்புலவர் , எம்.கே.டி ,   பெருமாள்முருகன் ,   ஸ்ரீநேசன் ,   ராணிதிலக் , எஸ்.செந்தில்குமார் , இளங்கோகிருஷ்ணன் , தூரன்குணா போன்ற அறிவினர் குழுமியிருப்பதால் " அதனினும் இனிது அறிவினர் சேர்தல்" என்கிற தலைப்பு பொருத்த‌முடைத்தாகிறது. தொகுப்பிற்கான தலைப்பை தந்தமைக்காக ஒளைவையின் பாதங்களில் விழுந்து தொழுகிறேன்.

மதுரை மாநகரின் இச் சனிக்கிழமை நள்ளிரவில் ஒரு டாஸ்மாக்கிலிருந்து டோக் நகருக்கு போய்க்கொண்டிருக்கிறது இருசக்கரவாகனமொன்று. இப்போதந்த வாகனத்தில் ப்ரேக் இல்லை ஹாரன் இல்லை லைட் இல்லை ட்யூபும் டயரும் கூட இல்லை ஒரு எக்ஸலேட்டர் மட்டும் அது கூட ஒரு உற்சாக புலியின் கையிலிருக்கிறது உற்சாகபுலிக்கே கூட ஒரு கை மட்டுமே இருக்கிறது தலை தொங்கிவிட்டது எதிரே நிற்கும் கனத்த மின்கம்பத்திற்கு புலியை குட்டியிலிருந்தே தெரியும் அது கவியானதும் தெரியும் இன்று காலையில் தான் காப்பியமுயற்சி ஒன்றிற்கு காப்புப்பாடல் எழுதி வைத்திருப்பதும் தெரியும் " உ...................ம்ம்ம்ம்.... " எனும் கனைப்பொலி நெருங்கி முட்டும் கணத்தில் ஒரு 60 டிகிரி சாய்ந்து எழுகிறது மின்கம்பம். காலைவணக்கம் கவிஞரே ! ( ஸ்ரீதர் ரங்கராஜிற்கு )

“ கடவுள் அவன் கையகத்தே கொஞ்சம் சொற்களைத் திணித்து, தீரவே தீராத ஒரு நுரையீரல் அடைப்போடு உன்னை படைக்கிறேன்..இவை அவ்வப்போது உன் மூச்சுத்தவிப்பை சொஸ்தப்படுத்தும் என்று சொன்னார்  ..”             சத்தியலோகத்து வீணைக்கு இரத்தப்பலி கொடுப்பவன்...   ( கணேசகுமாரனின் “ பெருந்திணைக்காரன் “ தொகுப்பை முன் வைத்து.. )                                                                                    - இசை-          சிறுகதை எனும் கலாவடிவத்தை கண்டங்களைத் தாண்டி நகர்த்திடும் முனைப்பேதும் இக...

நான் கெட்ட வார்த்தைகள் அர்த்தமற்று புழங்கும் நிலத்திலிருந்து வருகிறேன். அங்கே சும்மாணாச்சிக்கு கோபப்படுவது , நிஜமாகவே சினம் கொள்வது , மண்ணள்ளி தூற்றுவது என் எல்லாவற்றிற்கும் கெட்ட வார்தைகள் தான். அங்கே போலியாக நடிப்பது, காதலாகி கசிவது, நெஞ்சைப் பிளந்து காட்டுவது என எல்லாவற்றிற்கும் கெட்டவார்தைகள் தான். “ தாயோழி ஒரு டீ சொல்லு “ என்பது என் நிலத்தின் ப்ரியம். பழனி திரைப்படம் ஓடிக்கொண்டிருந்த அரங்கின் மையத்திற்கு வந்த ஒரு முதியவர் கண்களில் தாரைவிட்ட படியே “ தாயோழி மகனே ... என்னமா நடிக்கிற “ என வெடித்து சிதறியது என் நிலத்தின் ஹைலைட். சமீபத்தில் பா. வெங்கடேசனின் ‘ ராஜன் மகள் “ கதையை வாசித்த போது மனம் ஓயாமல் கெட்ட வார்த்தை சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது. அசாத்தியமான சொற்கட்டும், ஒரு தேர்ந்த இசைஞனின் லய ஒழுங்கும் கூடி எழுப்பப் பட்டிருக்கிற அந்தக் கதையை சொல் சொல்லாக வாசித்தேன். ஒவ்வொரு சொல்லிற்கும் ஒரு கெட்டவார்த்தை. தற்போது தூரன் குணாவின் ‘ கடல் நினைவு’ தொகுப்பின் பின்பாதி கவிதைகளின் சிலவரிகள் கெட்ட வார்த்தை சொல்ல வைத்தன.இது முதல் வாசிப்பில் தான். அடுத்தடுத்த வாசிப்ப்புகளில் முன்பாதி கவிதைகள...

அதிகாலை நடை உடம்புக்கு நல்லது. அது கொழுப்பை குறைத்து இதய நோய்கள் நம்மை அண்டாமல் காக்கிறது. சர்க்கரை அளவை பராமரிக்கிறது. இளங்காற்றை சுவாசிக்கத் தருகிறது. கரும்பச்சை மரங்கள் காண அழகு. புள்ளொலி கேட்டு புதுமலர் பார்க்கலாம் தூணிலும் துரும்பிலும் இருக்கிறாரோ என்னவோ கடவுள் மிருதங்கத்தில் இருக்கவே செய்கிறார். அள்ளி முடியாத வனிதையர் கோலம் அது திருக்கோலம். இன்னொருவன் சொல்கிறான்.... "அதிகாலையிலேயே வீட்டை விட்டு ஓடிப்போவதற்குத் தான் வாக்கிங் போவதென்று பெயர்".

                                         மூதேவியால் அருளப்பட்ட எல்லா சொற்களுக்கும்     சரஸ்வதியின் பூரண நல்லாசியுண்டு.                                               இசை  : 0:00                 உண்மையில் எனக்கு முன்னுரையில் என்ன எழுதுவதென்று தெரியவில்லை.என் கவிதையை திறந்து கொள்ள திறவுகோல் ஒன்றை வாசகர்களுக்கு வழங்கலாம்.ஆனால் அது வலிய ராட்சதர்கள் காவல் புரியும் அதீத மர்மங்களால் மூடிய குகையல்ல. எனவே அது அவசியமற்றது.இக்கவிதைகள் எழுதப்பட்ட சூழலைப் பற்றிப் பேசலா...

ரஜினிசார், அந்த ஏரி இப்போது கடலாகிவிட்டது. பொங்குமறிகடல்.... இன்று நீங்கள் தனியனுமல்லன் தொடுவானம் முட்டி நிற்கும் எண்ணற்ற படகுகளில் அமர்ந்திருக்கும் எல்லோரும் நீங்கள்தான். நமது பரட்டைத்தலைகளை காற்றில் சிலுப்பிக்கொள்வோம் நாமெதற்கும் பொறுப்பல்ல.. நம்மை துடுப்புவலிக்க வைத்தவன் எவனோ அவனே அவர்களை நீருக்குள் பிடித்து தள்ளினான் கண்களை மூடி ஒருமுறை காண்போம் அந்த முத்தன்ன வெண்நகையை.. பிறகு பாடுபோம் நம் பாடலை... கண்டம் கருக்கடிக்கும் அப்பாடலை... வஞ்சத்தில் கமறும் பலநூறு குரல்களின் ஒத்திசையா ஊளையிது. நாம்  இக்கடலின் கர்ணத்தில் கடூரத்தை ஊதுவோம். ஊழி எழுந்து நீள்விசும்பலைந்து ஊர்புகுந்தாட, நம் ஆளுயரப்  பெருமூச்சில் நீதியின் மலைதீபம் பொசுக்கென்று அணைகிறது