Skip to main content

பெருமூச்சின் புயவலி


                                   





பொறாமை  கத்தியைத் தூக்கிக் கொண்டு
என்னோடு சண்டையிட  வந்தது.
நான் அதனோடு  நடனமிட்டேன்

அது வனமிருகத்தின்  வாயால்
அர்த்தமற்ற  சொற்களை  பீய்ச்சியடித்தது
நான் அதனுடன்
நிதானமாக உரையாடினேன்

அது  தன்  தலையால்
என் நெஞ்சை உடைக்க வந்தது
நான் சற்றே விலகிக் கொண்டேன்

என்  இதழ்க்கடை மலர்  கண்டு
அதன்  சித்தம் கலங்கி விட்டது


கடைசியில் 
ஒரு மல்லன் 
தன் புயவலியைக்  காட்டுவதைப் போலே,
பொறாமை 
சட்டையைக் கழற்றி  எறிந்து விட்டு 
அதன்  ஏக்கங்களைக்  காட்டிக் கொண்டு  நின்றது.
அது கண்டு
நான் காலொடு மண்டு விட்டேன்.

Comments

Unknown said…
சார்... சிறப்பு..
இதழ்க்கடை மலர் :)

Popular posts from this blog

சுமார்

எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம்  பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி  இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"

வாய்ஸ் மெசேஜ் பாவங்கள்

தூ ராதி தூரம் சென்றுவிட்டாய் நீ உன் குரல்களோ  என்னிடமே தங்கிவிட்டன. காலம்  பேச்சைப் பாட்டாக்க வல்லது அடீ ... !  அந்தப் பாடல்களை இனி கேட்கவே முடியாது. உபயோக்கிக்கவும் முடியாத தூக்கியெறியவும் முடியாத பொருட்களின் துருவோடு துருவானது நம் நேசம் லேசாக அழுத்திப் பிடித்தால் போதும் எல்லாவற்றையும்  அழித்து விடலாம் என்கிறது  நவயுகம்.  அவ்வளவு பலத்திற்கு நானெங்கு போவேனென மறுகி நிற்கிறது ஒரு பழைய உயிர்

‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்

கபிலர் கவித்துவத்திரட்டின் அடுத்த கட்டுரை இன்று வெளியாகியுள்ளது. ‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்  வாசிப்பதற்கான இணைப்பு  https://akazhonline.com/?p=13791