Skip to main content

அயலான்


அண்டைவீட்டு மனிதன்
பால்கனியில்
கையில் அழகான காபி கோப்பையை ஏந்தியபடி
ஷோக்காக அமர்ந்து கொண்டு
ஒரு புத்தகத்துள் ஆழ்ந்திருந்தான்.

நான்
அனிருத்தை இன்னும் கொஞ்சம் அலறவிட்டேன்.
அவன் முகந்திரிந்து கோணுவதைக் கண்டேன்.

கோணிய முகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறி
சட்டென மலர்ந்துவிட்டது.
கைகள் ஆனந்தித்து தாளமிட்டன.
இவ்வளவுதான் சத்தம்
இதற்குமேல் திருகினால்
குழாய் உடைந்துவிடும்.

எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை.

தூக்கிட்டுத் தற்கொலை செய்துகொண்ட நண்பனொருன்
என் திருமணப்பரிசாக வழங்கிய
அந்த தடித்த புத்தகத்தை எடுத்துவந்து
ஆக்ரோஷமாக வாசிக்கத் துவங்கிவிட்டேன்.


Comments

Popular posts from this blog

சுமார்

எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம்  பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி  இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"

வாய்ஸ் மெசேஜ் பாவங்கள்

தூ ராதி தூரம் சென்றுவிட்டாய் நீ உன் குரல்களோ  என்னிடமே தங்கிவிட்டன. காலம்  பேச்சைப் பாட்டாக்க வல்லது அடீ ... !  அந்தப் பாடல்களை இனி கேட்கவே முடியாது. உபயோக்கிக்கவும் முடியாத தூக்கியெறியவும் முடியாத பொருட்களின் துருவோடு துருவானது நம் நேசம் லேசாக அழுத்திப் பிடித்தால் போதும் எல்லாவற்றையும்  அழித்து விடலாம் என்கிறது  நவயுகம்.  அவ்வளவு பலத்திற்கு நானெங்கு போவேனென மறுகி நிற்கிறது ஒரு பழைய உயிர்

‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்

கபிலர் கவித்துவத்திரட்டின் அடுத்த கட்டுரை இன்று வெளியாகியுள்ளது. ‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்  வாசிப்பதற்கான இணைப்பு  https://akazhonline.com/?p=13791