இக்காலத்தில் வரும் பெரும்பாலான கவிதைகளைப் பற்றிய உங்கள் நுட்பமான கருத்து எனக்குப் புரிந்துவிட்டது, நண்பரே! சில கவிஞர்கள், தம் கவிதையை யாரும் படிப்பதில்லையே என்று தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள். சில கவிஞர்களோ, தம் கவிதையைப் படிக்கவருபவனைக் கொலைசெய்து கொள்ளும்படி தூண்டிவிடுகிறார்கள். மூன்றாவது வகைக் கவிஞர்கள் தாம் இன்னும் கவிதை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். (உங்களையும் என்னையும் போல!). அற்புதமான சிந்தனை. எழுதுங்கள். தொடர்கிறேன். –நியூஜெர்சியிலிருந்து கவிஞர் இராய.செல்லப்பா.
எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"
தூ ராதி தூரம் சென்றுவிட்டாய் நீ உன் குரல்களோ என்னிடமே தங்கிவிட்டன. காலம் பேச்சைப் பாட்டாக்க வல்லது அடீ ... ! அந்தப் பாடல்களை இனி கேட்கவே முடியாது. உபயோக்கிக்கவும் முடியாத தூக்கியெறியவும் முடியாத பொருட்களின் துருவோடு துருவானது நம் நேசம் லேசாக அழுத்திப் பிடித்தால் போதும் எல்லாவற்றையும் அழித்து விடலாம் என்கிறது நவயுகம். அவ்வளவு பலத்திற்கு நானெங்கு போவேனென மறுகி நிற்கிறது ஒரு பழைய உயிர்
Comments