Skip to main content

மலரில் ததும்பும் ஒன்று


ததும்புவதைக் காணும் போது
மனிதனுக்கு என்னவோ ஆகிவிடுகிறது.
கடற்கரைகளில் கூட்டம் அலைமோதுகிறது.

மலரில் ததும்பும் ஒன்றை
யுகயுகமாக
கண்டு தீர்க்கிறான் கவி

ஒரு வயலின் ததும்பும்போது
சகலமும் ததும்பிவிடுகிறது.

பெண்ணின் காலடியில்
கொட்டிக்கிடக்கின்றன
கணக்கற்ற மண்டையோடுகள்.
எல்லாம்
அவளில் ததும்பும் அதுவைக்  காண வந்தவை. 

Comments

Karthik Kumar said…
இக்கவிதையை படித்தவுடன் மனதில் ஒரு குதூகலம் நிலையில்லாமல் உலவுகிறது. பெண்ணின் வசீகரத்தை மொழியினூடாக சென்று , அவ்வசீகரம் குன்றாமல் பருகும் பேரின்பத்தை இக்கவிதை வழங்குகிறது

Popular posts from this blog

சுமார்

எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம்  பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி  இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"

வாய்ஸ் மெசேஜ் பாவங்கள்

தூ ராதி தூரம் சென்றுவிட்டாய் நீ உன் குரல்களோ  என்னிடமே தங்கிவிட்டன. காலம்  பேச்சைப் பாட்டாக்க வல்லது அடீ ... !  அந்தப் பாடல்களை இனி கேட்கவே முடியாது. உபயோக்கிக்கவும் முடியாத தூக்கியெறியவும் முடியாத பொருட்களின் துருவோடு துருவானது நம் நேசம் லேசாக அழுத்திப் பிடித்தால் போதும் எல்லாவற்றையும்  அழித்து விடலாம் என்கிறது  நவயுகம்.  அவ்வளவு பலத்திற்கு நானெங்கு போவேனென மறுகி நிற்கிறது ஒரு பழைய உயிர்

‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்

கபிலர் கவித்துவத்திரட்டின் அடுத்த கட்டுரை இன்று வெளியாகியுள்ளது. ‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்  வாசிப்பதற்கான இணைப்பு  https://akazhonline.com/?p=13791