இளிப்பபுக் கவிதைகள்

                                 

இளிப்பு - 1

காலத்திற்கு

அணையவே அணையாதே இளிப்புப்பசி

தீரவே தீராத இளிப்பு நோய்

அதற்கு

நாள்தோறும் கணந்தோறும் 

இளித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்

தயவுசெய்து காலத்தின் மேல் புனித அங்கியைப்

போர்த்தாதீர்...

அது

கிழட்டு ஜீவன்களின் நடைவழிகளில் 

குச்சியை குறுக்கே விடும் சிறுவன்

         அல்லது

முத்தமிட்டபடியே தொடையை அடைந்து

சிகரெட்கங்கை யோனிக்குள் திணிக்கும் நஞ்சகன்

காலத்தின் விக்ரகத்திற்கு திருமஞ்சனம் செய்யாதீர்...

அதற்கு

நாள்தொறும் கணந்தொறும் இளித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்

அப்படி இளிக்க ஏதும் சிக்காமல்தான்

நேற்று

பாலத்தின் மீது பயணித்துக் கொண்டிருந்த குழந்தைகள் பேருந்தை

லைட்டாக ஆட்டிப் பார்த்தது அது.

       

                       இளிப்பு - 2

எது நடந்துவிடக் கூடாது

என்று    வாழ்நாளெல்லாம்

 அஞ்சி அஞ்சிச் செத்து வந்தானோ

 கடைசியில்  அது நடந்து விட்டது.

மண்டியிட்டு குமுறிக் கொண்டிந்தவனிடம்

" அதை நடத்திப் பார்க்கத்தானே உனக்கு வாழ்நாளே..." 

என்று சொல்லிவிட்டு

அண்டங்கள் நடுங்கச் சிரிக்கிறது

காலம்.