Skip to main content

Posts

நடுவயதில் ஒரு நாள்

தி டீரெனக் கண்டேன் சுவரில் மிதக்கும் ஒரு ஒளிக்குழம்பை. ஆனந்தக் குழப்பத்துள்  தலைகுப்புற வீழ்ந்தேன். சேறும் சகதியும் ஊரும் புழுவும் மொய்க்கும் ஈயும் மல்லாந்து கிடக்கும் ஒரு பல்லியின் சடலமும் சேர்ந்த ஒரு சிறு குட்டையில் எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு சூரியக் கதிர் பட்டுத் தெறிக்கிறது. சுவரிலோ  சேரில்லை சகதியில்லை பல்லியின் சடலமும் இல்லை தெரிவதெல்லாம் முழு ஒளித் தளும்பல். பள்ளிப் பிராயத்தின் அறிவியல் வகுப்பில் ஒளிச்சிதறல், பிரதிபலிப்பு, எதிரொளிப்பு என்றெல்லாம் சொல்லப்பட்டனவே அவையல்ல இந்த நடுவயதில் கன்னத்தில் கைகூட்டி நெடுநேரம் இப்போது நான் கண்டு கொண்டிருப்பது

ஒன் மினிட்

க டற்கரையில் களித்திருந்த ஒரு குடும்பம் போட்டோ எடுத்துத் தரக் கோரியது. கடலையும் வானையும் அவர்களோடு கோர்த்து ஒரு சட்டகம் செய்தேன். க்ளிக் செய்யப் போன கடைசித் தருணத்தில் " ஒன் மினிட் ப்ளீஸ்" என்றொரு குரலுயர்ந்து தடுத்தது. அது ஒரு குட்டிப் பாப்பா. இந்தப் படம் எடுப்பவன் கடைசித் தருணத்தில் சொல்லத் தவறிய அத்தனை ஒன் மினிட்களிலும் மோதி ஒலித்தது அந்த ஒன் மினிட்.

தோரணை

பி ச்சைக்காரனுக்கும் இளம் பைத்தியத்திற்கும் இடையில் இருந்தான் அந்தச் சிறுவன்.  அர்த்தங்கள் அவசியப்படாதவன் என்பதால் சொற்களற்ற சத்தங்களால் கூவிக் கொண்டிருந்தான். பிச்சைக்காரனோ பைத்தியமோ இப்போது அவன் காலடியில் வந்து நிற்கிறது  ஒரு நாய்க்குட்டி அதுவரை தொங்கிக் கொண்டிருந்த  கையைத் தூக்கி அதுவரை  அழுக்கில் ஊறிய இடுப்பில் கூட்டி சாய்ந்த கோணத்தில் ஒரு நோக்கு நோக்குகிறான். பிச்சைக்காரனிலிருந்து பைத்தியத்திற்குப் போகும் வழியில் நீர் எங்கு வந்தீர் மகாராஜா!

கவிதை என்பது எது?

  த ட்டச்சு இயந்திரத்தில் பியானோ வாசிப்பதுதான் அது.

புழுதிவீரன்

  எ ல்லா ஊரிலும் உண்டு ஒரு வழிகாட்டி பயணிகள் பலரையும் உரிய வழிகளில் ஆற்றுப்படுத்தியபடி முன்பு அவனும் ஒரு பயணிதான் புழுதி மறைக்கும் புரவியேறி வந்தவன் எந்த வழி தன் வழியென்றறியாது குழம்பித்  தவித்து பதறித் துடித்து தாரை தாரையாய் கண்ணீர் உகுத்து அந்தோ...! நான்கு முனைச் சந்திப்பொன்றில் பலகையாய்ச் சமைந்துவிட்டான்.

கொழு நிழலி

  உ டற்பயிற்சி மைதானத்துக்கு அருகில் வேங்கை மரத்திற்கு அடியில் இன்னொரு வேங்கை மரமென திகழ்கிறாள். அவள் கொழு நிழலின்  கீழ் குழுமியிருக்கின்றனர் சிலர். இளமையைக் கடந்து விட்டவள் வசீகரம் குறைந்தவள். காமத்தால் எரிக்க முடியாதவள் கொஞ்சம் கலகலப்பானவள் ஒருவன் நெல்லிக்கனி சாறு பருகிக் கொண்டிருக்கிறான் ஒருவனுக்கு கொள்ளு ரசம் ஒருவன் அவித்த சுண்டலை வாங்குகிறான். அவளது வதங்கிய கீரையை யாரும் நம்புவது போலத் தெரியவில்லை. ஆயினும் அவள் அண்மையில் இருக்கையில் இரத்தம் சுத்தகரிக்கப்படுவதை நன்றாகவே உணர முடிகிறது வயிற்றுப் புண்  உடனடியாக சரியாகி விடுகிறது. அவள்  "இதயத்திற்கு நல்லது"  என்று  எழுதிப் போட்டிருப்பதை படித்துப் பார்த்து  இதயம்  "ஆம்" என்கிறது. பலஹீனத்தால் துவண்டிருக்கும் இந்த அதிகாலையில் முளைகட்டிய பயிர் அருகில் கொஞ்ச நேரம் நின்று விட்டு வந்தேன்.

கண்ணாடிச் சில்லுகள் பதித்த கோட்டை மதில்

நமது சங்கக்கவித் திரட்டில்  பிரிவே அதிகம் பாடப்பட்டுள்ளது.  நமது கவிகள் பாலை, பாலை என்று பறந்திருக்கிறார்கள். காதலரைத் தேடி ஊர் ஊராக அலைந்ததன் பொருட்டே வெள்ளிவீதியும், ஆதிமந்தியும் தனித்தன்மையுடன் நினைவு கூறப்படுகிறார்கள்.  காமத்துப்பாலில் அதிகம் பாடப்பட்டதும் கூடலின் காமம் அல்ல, பிரிவின் காமம்தான். அய்யன் பிரிவை உருகி உருகி எழுதியுள்ளார்.பிரிவு ஒரு சுவை.  எழுதித் தீராத சுவை.  தலைவன் பிரிய நினைக்க நினைக்கவே தலைவியின் கைவளை நெகிழ்ந்து வீழ்கிறது. அல்லது தமது கைவளை தாமாக  நெகிழ்ந்து வீழ்வது கண்டு தலைவன் பிரிய நினைக்கிறான் என்பதை துப்பறிந்துவிடுகிறாள் தலைவி. செல்லாமை உண்டேல் எனக்குரை மற்றுநின்  வல்வரவு வாழ்வார்க்கு உரை. என்கிறாள் ஒருத்தி. அவளுக்கு எந்த சமாதானங்களும் வேண்டியதில்லை. அவள் எதையும் கேட்க தயாரக இல்லை. அவளுக்கு வேண்டியதெல்லாம்" போக மாட்டேன்"  என்கிற ஒற்றைச் சொல்தான். அவன் திரும்பி வருவது குறித்த கதைகளையெல்லாம் அவள் கேட்டு பிரயோஜனமில்லை. ஏனெனில் அதுவரை அவள் உயிர் தரிக்கப்போவதில்லை.  " பூவிடைப் படினும் யாண்டு கழிந்தன்ன நீருறை மகன்றிற் புண...