Skip to main content

உன்னுடையதில்லை அல்லவா?

 




என்னுடையதா?

என்னுடையதா?

நெஞ்சு கிடந்து அடித்துக் கொண்டது


அதே செவலை நிறம்

அதே வால் சுழி


எந்தச் சக்கரத்திற்கும்

அசைந்து தராமல்

சாலையோரம் கிடக்கிறது


தயங்கித் தயங்கி நெருங்கி

தலைகுனிந்து நோக்கினேன்.


நீண்டதொரு பெருமூச்சில்

இயல்பிற்குத் திரும்பிய கணத்தில்

சட்டென

அங்கே தோன்றி மறைந்தார்

வெள்ளை முக்காடிட்ட ஒரு துறவி


வெள்ளை முக்காடிட்ட ஒரு பிசாசு


Comments

அருமை சார் , ஷார்ப்

Popular posts from this blog

சுமார்

எ னக்கே தெரியும் , 'இசைக்கலைஞர்களை இசை பார்த்துக் கொள்ளும் ' என்பது ஒரு உணர்ச்சிகரமான உண்மைதான் ஆயினும் நேற்றொரு கிட்டார் கலைஞனிடம்  பேச்சுக் கொடுத்தேன் என் தோளில் கையூன்றி  இதழ்கடை விரித்தார்... "சுமாரா பாத்துக்கும் பாஸ்"

வாய்ஸ் மெசேஜ் பாவங்கள்

தூ ராதி தூரம் சென்றுவிட்டாய் நீ உன் குரல்களோ  என்னிடமே தங்கிவிட்டன. காலம்  பேச்சைப் பாட்டாக்க வல்லது அடீ ... !  அந்தப் பாடல்களை இனி கேட்கவே முடியாது. உபயோக்கிக்கவும் முடியாத தூக்கியெறியவும் முடியாத பொருட்களின் துருவோடு துருவானது நம் நேசம் லேசாக அழுத்திப் பிடித்தால் போதும் எல்லாவற்றையும்  அழித்து விடலாம் என்கிறது  நவயுகம்.  அவ்வளவு பலத்திற்கு நானெங்கு போவேனென மறுகி நிற்கிறது ஒரு பழைய உயிர்

‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்

கபிலர் கவித்துவத்திரட்டின் அடுத்த கட்டுரை இன்று வெளியாகியுள்ளது. ‘இதயம் முரளி'யரின் காலாதிகாலம்  வாசிப்பதற்கான இணைப்பு  https://akazhonline.com/?p=13791