Skip to main content

Posts

பளபளப்பின் கீச்சு

“இ ங்க வந்து பாருங்க,  கிளி  கொஞ்சுது” என்றாள் மனைவி. நான்  வீட்டுக்கு வெளியே சென்று வானத்தைப் பார்தேன். மரங்களைப் பார்த்தேன். அவள் வீட்டுக்குள் அழைத்து வந்து பாத்ரூமைக் காட்டினாள் குறும்புக் குழந்தையின் குட்டிக்  காதென  மொழியைத் திருகி விட்டுவிட்டு அடுத்த வேலைக்கு நகரும் இவரா இவரா  இவரா என் மனைவி?!

இன்னொரு பிஸ்கட் எடுத்துக் கொள்

  அ லுவலக நுழைவாயிலில் நின்று கொண்டு தன் குழந்தைக்கு “ bye” சொல்கிறாள் அம்மா. அம்மா மட்டுமே சொல்லும் அந்த “ bye” அதைத்தான் அவள் சொன்னாள் அவள் அலுவலகத்துள் மறைந்து விட்டாள். குழந்தை அப்பாவோடு கிளம்பி விட்டது வாயிலில்  தனியே நின்று கொண்டிருந்த “ bye” -  யிடம் “என் வீட்டுக்கு வருகிறாயா? ” என்று கேட்டேன். இப்போது  நாங்கள் தேநீர் அருந்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

இன்னொருவர்

  அ வர்தான் அந்த இன்னொருவர் அவரை  எனக்கு முன் பின் தெரியாது ஆனால் இன்னொருவரென்றால் அவர் மகிழ்ச்சியானவர் அது தெரியும். நீ அதிர்ஷ்டசாலியாக இருக்க வேண்டுமா? நீ தனவானாக இருக்க வேண்டுமா? நீ பரிபூரணனாக இருக்க வேண்டுமா? வெற்றி! வெற்றி!  என்று ஓயாது கூவும்  ஒருவனாக  நீ  இருக்க வேண்டுமா? எல்லாம் எளிது ஒருவனின் எண்ணத்தில் இன்னொருவனாக இரு!

CCTV யின் தலையில் ஒரு CCTV

“நீ ங்கள் CCTV யால் கண்காணிக்கப்படுகிறீர்கள் “ இந்த வாசகம்  இப்போது  பரவலாகக் காணக்கிடைக்கிறது. பெரு நகர வீதி முதல் சிறு வணிகக் கூடம் வரை இதற்கென்று ஒரு இடம் உறுதி செய்யப்பட்டுவிட்டது. CCTV-  க்கு முன்பே கண்காணிப்பு பிறந்து விட்டது கண்காணிப்பே! நீ இந்த பூமியில் பிறந்த  இரண்டாவது மனிதனின் உடன் பிறப்பு தானே? போலீஷ் என்கிற  CCTV முதலாளி என்கிற  CCTV நீதியிலிருந்து மனிதன் தப்பிவிட  முடியுமா என்ன? எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்  கொண்டிருக்கிறார் கடவுள் CCTV - யைப் போல  ஒருவனுக்கு  இன்னொருவன் CCTV அவனை அவனே உற்று நோக்கும் தருணத்தில் அங்கு தோன்றுகிறது ஒரு  CCTV பேரன்பு எனில் அது பெரிய  CCTV யா என்ன? வீடு வீதி வரை வந்து  வழியனுப்பி வைத்துவிடுவதாக   எண்ணிக் கொண்டிருப்பது நமது கற்பிதங்களில் ஒன்று நமது வீடுகளின் உச்சியில்  கழுத்தை நீட்டிக் கொண்டு ஒரு பலஹீனமான உபகரணம் ஈசனின் தலையில் உடைந்த பிறை போல.

இசை கவிதைகள் - அகழ்

ந ல்லதங்கா கழிவறைக் கதவை இழுத்துச் சாத்திக் கொள்வது வசதியானது தண்ணீர் குழாயை திறந்து விடுவது மேலும் வசதியானது ஆனால் வெட்ட வெளியின் மத்தியில் அமர்ந்திருக்கிறாள் ஒருத்தி பெண்களின் கண்ணீர் என்பது ஒரு தனியூத்து இங்கு நான் காண்பது அதன் சில துளிகள் ஒருத்தி அழத்துவங்கியவுடன் அபலை ஆகிவிடுகிறாள் அங்கு அப்போதே முளைத்து விடுகிறது ஒரு கிணறு “ தொப்” சத்தமே அப்பாலே போ! கா தலரே… காய்பவரே… முறுக்கிப் பிழியப்பட்டு பலகாரக் கடையில் அடுக்கப்பட்டுள்ள ஜிலேபித் துண்டு போல் ஆகிவிட்டேன் திடீரென்று யாரும் எடுத்து விண்டு விழுங்கலாம் எந்தத் தொண்டையிலும் நழுவி விழுவேன் குளு குளுவென ம்… சீக்கிரம்… இந்தச் சலுகை எத்தனை மணித்துளிகளுக்கென்று எனக்கே தெரியாது ஆகட்டும்.. சீக்கிரம்.. சீக்கிரம்… ப ணி செய்து கிடத்தல் துப்புரவுப் பணியாளர்கள் பணி முடித்து ஓய்வில் இருக்கிறார்கள் ஒருவர் கடைவாய் ஒழுக வெற்றிலை மென்று கொண்டிருக்கிறார் ஒருவர் போனில் சத்தமாகச் சிரித்த படியிருக்கிறார் அணைத்துக் கொள்வதற்குப் பதிலாக ஒருவரையொருவர் துரத்தி விளையாடுகிறார்கள் இளம் பெண்கள் இதை ஓய்வென்று நம்பவில்லை நான் இப்போது உலகின் ஏதோ ஒரு மூலை துப்புரவாகி...

இசையின்‌ "உடைந்து எழும்‌ நறுமணம்‌" - சாம்சன்

சங்கப்பாடல்களின்‌ வயது இரண்டாயிரத்து சொச்சம்‌. அபூர்வ சொற்சித்திரங்களோடும்‌ ஆழ்ந்த படிமங்களோடும்‌ வார்க்கப்பட்ட விழுமிய ஆபரணம்‌. கவித்துவத்தால்‌ செதுக்கப்பட்ட அந்த தேரை வடம்‌ பிடித்து நவீனகாலம்‌ வரை கொண்டு வந்து சேர்த்திருப்பது ஒரு வகையில்‌ நமக்கு வாய்த்த பேறு. மரபை உடைத்து நா.பிச்சமூர்த்தியின்‌ 'பெட்டிக்கடை நாராயணன்‌’ கவிதை நவீனகவிதைக்கு அச்சாரமானது. எழுபதுகளில்‌ அதன்‌ உக்கிரம்‌ வலுப்பெற்றது. நவீன கவிதைகள்‌ வெவ்வேறு பரிமாணங்களில்‌ கச்சிதமான உத்திகளோடு புதிய தரிசனங்களை இன்று அசலாக பெற்றிருக்கின்றன. அழகியல்‌ மற்றும்‌ எதிர்‌ அழகியல்‌ தன்மைகளோடு சுண்டக்காய்ச்சிய கவிதைகளை எழுதிவரும்‌ கவிகளுள்‌ கவிஞர்‌ இசை முக்கியமானவர்‌. கடந்தகாலத்தில்‌ பகடி ஆட்டத்தை நிகழ்த்தியவர்‌ இந்த முறை அதிலிருந்து சற்று விலகி தன்னை குவியாடியாக்கி அக தரிசனங்களில்‌ மெளனித்துக்‌ கிடக்கிறார்‌. காலந்தோரும்‌ தன்‌ ஆத்மாவை கூர்‌ செய்து கொண்டே இருப்பவன்தான்‌ உன்னதக்‌ கலைஞனாக உருமாற்றமும்‌ கொள்கிறான்‌. நவீன கவிதைகள்‌ படிமம்‌, உவமை மற்றும்‌ உருவகத்தால்‌ திளைத்தவை. இசையின்‌ கவிதைகள்‌ காட்சி படிமத்தால்‌ விரிபவை. பெரும்பான்மைய...

நெஞ்சின் மீது போனை அணைத்துக் கொண்டு

  நீ விட்டுவிட்டுச் சென்ற பிறகு என்னோடே தங்கிவிட்டன  உன் குரல்கள் எல்லாவற்றையும் அப்படி ஒருசேர  மூட்டை  கட்டிவிட முடியாது நெஞ்சின் மீது போனை அணைத்துக் கொண்டு உன் குரல்களை ஒலிக்க விடுகிறேன் அவை உன்னை விடவும்  அதிகமான நீ  நீ இல்லையென்றான பிறகு உன் பேச்சு  பாதி பாட்டாகி விட்டது நினைவென்றாலே அது கண்ணீர் தானே? இந்த இரவில் கன்னங்களில் வழிந்திறங்கும் கண்ணீர் மீதிப் பேச்சையும்  கரைத்துக் கொண்டு ஓடுகிறது இப்போது நீ ஒரு முழுப்பாடல் இந்த உலகில்  சங்கீதங்கள்  இப்படியா, இப்படியா உருவாகின்றன அன்பே