Saturday, April 3, 2010

கவிதை


ஒரு குள்ளமான காதல்



ஒரு கோடி முத்தங்களில்
ஒரு துளியூண்டு முத்தம்
கடைசியில் தான் ஒரு முத்தமே இல்லை என்று
விலகிக் கொள்கிறது.

எண்ணற்ற சொற்களில்
ஒரு நொண்டிச் சொல்
பாதியில் விழுந்து கதறுகிறது.


எவ்வளவோ பரிசுகளில்
ஒரு பரிசு
பழைய துணியில் சுற்றிக் கட்டப்பட்ட அவல்.
அது தயங்கி தயங்கி நகர்கிறது.

எத்தனையோ ஸ்பரிசங்களில்
ஒரு ஸ்பரிசம்
சந்தேகங்களில் உழல்வது
அது தொட்டோமா இல்லையா
என்று தெரியாமல் குழம்புகிறது.

நூறு காதல்களில் ஒரு காதல்
ரொம்பவும் குள்ளமானது அது தன் கையை உயர்த்திக் காட்ட வேண்டி இருக்கிறது

நன்றி; தீராநதி