Skip to main content

Posts

Showing posts from February, 2020

மனைமாட்சி

ஒரு முறை நிறம் ஒட்டவில்லை.
மறுமுறை சுவை கூட வில்லை.
சென்றமுறை மணம் போதவில்லை.
" உங்களுக்கு என்னதான்  தெரியும்?
என்கிற கேள்வி ஓங்கியறைந்ததில்
கன்னம் பந்துபோல் வீங்கிவிட்டது.
பழமுதிர் நிலையத்துள்
ஆக்ரோஷமாக நுழைகிறது
ஒரு வேட்டை மிருகம்.
மூடியிருக்கும் சாத்துக்குடியுள்
எத்தனை முறை நீ
எட்டி எட்டிப் பார்த்தாலும்
எதுவுமே  தெரியாது தம்பி.

பட்டுக்குருவி

முற்றத்தில் மேய்ந்து கொண்டிருக்கிறது
சாக்குருவிக் கூட்டம்.
நான் நெருங்க நெருங்க
ஒவ்வொன்றாக
எழுந்து பறந்தது.
ஒரு குருவி...
ஒரேயொரு பட்டுக்குருவி...
அது மட்டும்
என் காலடியில் தத்தித் கொண்டிருக்கிறது.
அதற்கு மனிதனைத் தெரியும்.
அவன் வலைகளைத் தெரியும்.
வாணலியின் கொதிகொதிப்பு
அதன் மூளையில் பொதிந்துள்ளது.
இருந்தும்
தத்திக் கொண்டுதான் இருக்கிறது இன்னும்.
"வந்துவிடு..."  " வந்துவிடு..." என்று
கத்துகின்றன தூரத்துச் சுற்றம்.
முத்தாய்ப்பாக
அது தன் துளியூண்டு அலகை
என் சுண்டுவிரலில்
வைத்துத் தேய்த்த போது
நான் மனிதனிலிருந்து
முற்றாக மறைந்து போனேன்.

புற்று

பித்தின்புற்று
முற்றி வெடித்துவிட்டது.
நீ
யாருக்கும் யாராகவும்
இராதே.
நம் பிள்ளைக்கு
அன்னையாகக் கூட.