Saturday, September 12, 2009

கவிதை


குத்துப் பாட்டின் அனுபூதிநிலை

இந்த வீட்டின் ஜன்னல்களை மூடினேன்.
கதவுகளைச் சாத்தினேன்
மறவாமல் இவ்வுலகை வெளியே தள்ளி தாழிட்டேன்
இசை துவங்கியது
பேழையிலிருந்து வெளிப்பட்ட குரலுருவும் நானும்
கைகோர்த்து ஆடத் துவங்கினோம்.
ஆட்டம் ...
குதியாட்டம் ...
பேயாட்டம் ....

மொழ மொழன்னு யம்மா யம்மா ...
மொழ மொழன்னு யம்மா யம்மா ...

தலை வழி பீறிட்டு
விண்முட்டி அடிக்குதொரு நீரூற்று

தடதடன்னு நடக்குறா
மடமடன்னு சிரிக்குறா
வெட வெடன்னு இருக்குறா
கொட கொடன்னு கொடையிறா
மொழ மொழன்னு யம்மா யம்மா ...
மொழ மொழன்னு யம்மா யம்மா ...

ஆயிரம் கரங்கள் கூடி
ஆனந்த கொட்டடிக்க
அதிரும்
நானொரு
களி கொண்ட பேரிகை

பஞ்சுமிட்டாய் இடுப்பழகி
ஓலக்கொட்டாய் உடுப்பழகி
ப்பெப்பர் முட்டாய் பல்லழகி
க்கொட்டப் பாக்கு கண்ணழகி
ராங்கீ ... மனச வாங்கீ...

எனதுடலா இது எனதுடலா
இப்படி
பூரிப்பில் துடிதுடிக்கும்
இது என்ன
எனதுடலா ?
எனதுடலா?

எனதுளமா இது எனதுளமா
ஈனக்கவலைகள் எரியும் நெருப்பில்
ஜொலிப்பது என்ன
எனதுளமா ?
எனதுளமா?

(ராங்கி அனுராதா ஸ்ரீராமுக்கு ..)

2 comments:

ஸ்ரீ said...

//(ராங்கி அனுராதா ஸ்ரீராமுக்கு ..//

ஆத்தாடி!!!! என்ன இப்படி சொல்லிட்டீங்க?

Karthikeyan G said...

Supperruuu... :)