Thursday, October 15, 2015

காவியம்



சூம்பிய கால்களுடன்
முறுக்கிய கைகளுடன்
கோணித்தவாய்ச் சிறுவனொருவன்
இந்த இரயில் பெட்டியின்
நீண்ட இருக்கையில் கிடக்கிறான்.
அவன் தலை சீட்டில் உருள்கிறது.
ஏனெனில், அதன் மடிக்கு கனத்து விட்டது.
கனத்தவள்
ஜன்னலோரத்தில்
ஓரத்தின் ஓரத்தில்
இடுங்கிப் போயிருந்தாள்.
அவள் வெளியே வெறித்த படி வந்தாள்.
வெளியே கை விட்டு  காற்றை துழாவினாள்.
வெளியே தலை நீட்டி அங்குமிங்கும் பார்த்தாள்.
பாதி உடலை கம்பிக்குள் செருகி
இதோ, பறந்து போகிறாள்.



3 comments:

Prabhakaran Sivasubramaniam said...

ஏனோ கண்ணு கசிஞ்சிருச்சி
மனசுக்குள்ளே துக்கம் அப்பிகிச்சி

Pari said...

பறந்து போவது உவகை அளிப்பது!
அதுவும் காற்றை அறியாதவளுக்கு...

Pari said...
This comment has been removed by the author.