Monday, June 24, 2013

அரூபவிரல்



             
அப்போது என் முன்னே
இரண்டு விரல்கள்  நீட்டப்பட்டன.
ஒன்று கொலை
மற்றொன்று தற்கொலை
நான் இரண்டுக்கும் நடுவே நீண்டிருந்த
அந்த அரூபவிரலைப் பற்றினேன்.
இந்த வரிகளை
அந்த விரல்கொண்டே எழுதுகிறேன்.

4 comments:

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

பயமா இருக்கு...!

NKR R said...

:)

Chellappa Yagyaswamy said...

இக்காலத்தில் வரும் பெரும்பாலான கவிதைகளைப் பற்றிய உங்கள் நுட்பமான கருத்து எனக்குப் புரிந்துவிட்டது, நண்பரே! சில கவிஞர்கள், தம் கவிதையை யாரும் படிப்பதில்லையே என்று தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள். சில கவிஞர்களோ, தம் கவிதையைப் படிக்கவருபவனைக் கொலைசெய்து கொள்ளும்படி தூண்டிவிடுகிறார்கள். மூன்றாவது வகைக் கவிஞர்கள் தாம் இன்னும் கவிதை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். (உங்களையும் என்னையும் போல!). அற்புதமான சிந்தனை. எழுதுங்கள். தொடர்கிறேன். –நியூஜெர்சியிலிருந்து கவிஞர் இராய.செல்லப்பா.

Dr B Jambulingam said...

வலைச்சரம் மூலமாகத் தங்களின் வலைப்பூவினைக் கண்டேன், வாழ்த்துக்கள்.