உன் மது செத்துவிட்டது நீதான் அதனைக் கொன்றாய் கத்தியால் அடிவயிற்றில் ஓங்கி ஓங்கிக் குத்தினாய். உன் மது விறைத்துக் கிடக்கிறது. உயர்ரகத்து மூலப்பொருட்கள்.. துல்லியமான கலவை.. விண்ணையே சமைக்கும் விற்பன்னர்.. ஆயினும் மதுவை அங்கு காணவில்லை. உன் நடனம் எங்கோ ஒளிந்து கொண்டிருப்பது போல அதுவும் எங்கோ ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது. |
ஆ மாம், அப்படித்தான் கேவலன்தான் பரதேசி தெருத் தெருவாக அலைவது போலே முகநூல் முழுக்கத் திரிவேன். குப்பை மேட்டின் முன் குந்தி அதைக் கிளறிக் கிளறி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்குமே ஒரு பைத்தியம் அது கூட நான்தான். சந்தேகம் எழும் ஆண்களின் கணக்குகளைத் திறந்து ஒன்றுவிடாமல் துப்பறிவேன் என்னைத் தவிர எனக்கு எல்லார் மேலும் சந்தேகம் உயிர் நண்பர்கள் ஆபத்தானவர்கள் ஆகவே முதலில் அவர்களிடமிருந்தே துவங்குவேன் அங்கு நீ இட்ட இதயக்குறி ஒன்று சடசடவென எரிந்து கொண்டிருக்கும் . அப்போது நான் என் நெஞ்சிற்குச் சொல்லுவேன்.. “ஒன்றுமில்லை. துளியூண்டு சிவப்பு மை குட்டு, அவ்வளவு தான்". அதுவும் திருப்பி எனக்கு அதையே சொல்லும் “நடுங்காதே.. துளியூண்டு சிவப்பு மை குட்டு , அவ்வளவே".

Comments