பயங்கர அழகே!

பயங்கரம்  ஒரு அட்டவணையில் இருந்தது அழகு  வேறொரு அட்டவணையின் கீழ் இருந்தது ஆயினும் இரண்டும்  கண்ணொடு கண் நோக்கி அமர்ந்திருந்தன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழகு பயங்கரமாகி வந்தது. பயங்கரம்  அழகு கொண்டு எழுந்தது. அழகிற்காக மனிதத் தலையொன்று  மண்ணில் துண்டாகி வீழ்ந்தபோது அழகு பயங்கரமாகிவிட்டது. பயங்கரம் என்று அறிந்திருந்தும் அதைத் திரும்பத் திரும்ப காண உந்தும்  துடிதுடிப்பில் பயங்கரம் அழகாகிவிட்டது. பயங்கர அழகே! நான் சின்னஞ்சிறுவன் எனக்கு வழிவிடு!